Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2013

Το Μουντιάλ τελείωσε, ζήτω το Μουντιάλ

Κάνοντας ένα μικρό διάλειμα απο την υπο-χιουμοριστική υπο-κουλτούρα, βρήκα αφορμή να διδάξω στα γρήγορα, χάρη στην ιδιότητα μου ως καμμένος ποδοσφαιράκιας και (ψιλο-πρωην) μανατζεράκιας. Οσοι δεν ενδιαφέρεστε για το πόσο κόστισε ο Νεϊμάρ στη Μπάρτσα, η που παίζουν τα διαμαντάκια της εθνικής Νιγηρίας, μπορείτε να σταματήσετε να διαβάζετε, και να παίξετε κανα bouncing balls στο facebook.

Το γεγονός που με ωθεί να ανοίξω το blogger απόψε είναι το FIFA Confederations Cup που βρίσκεται αυτή την περίοδο σε εξέλιξη στα γήπεδα της Βραζιλίας. Εκεί όπου σε ακριβώς 1 χρόνο απο τώρα θα διεξαχθεί το Μουντιάλ του 2014.
Φίλε να πούμε, γουστάρω να πούμε!! Εδώ δεν θα έχουμε Αμερικανιές, ούτε συνδιοργανώσεις, ούτε Αφρικάνικους χορούς με κονσέρτο πορδών απο βουβουζέλες, ούτε πειραματισμούς στο Κατάρ για γήπεδο στη Στρατόσφαιρα.

Θα γίνει στη mothagoddamofucking Βραζιλία!! Τη χώρα που αν η Αγγλία είναι ο Ναός του ποδοσφαίρου, το ποδόσφαιρο εκεί είναι η ίδια η θρησκεία. Αυτό συνεπάγεται μια δοργάνωση υπο την γνήσια ποδοσφαιρική κουλτούρα, νεο υπερσύγχρονο Μαρακανά, Νεϊμαρ, Μέσι, Ινιέστα, Μήτρογλου, και τα υπόλοιπα τέρατα του αθλήματος να μονομαχούν για το "χρυσό κυπελάκι παγωτού-βανίλια με πράσινες γιρλάντες", και φυσικά πάνω απ όλα ΜΠΑΛΑ!!

Πολύ ΜΠΑΛΑ!!

(Αν και το πιθανότερο είναι η παραπάνω εικόνα να έχει αντικατασταθεί με αυτήν)

Φαντάζομαι οτι πρόκειται για τη μεγαλύτερη κρίση στη χώρα, μετά το Maracanazzo








Για κάτσε μισό λεπτό... ΣΤΗ ΒΡΑΖΙΛΙΑ  ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΑΡΑΚΑΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΗΔΗ ΤΟΥΡΝΟΥΑ.


Λοιπόν, που ήθελα να καταλήξω:
Κατ αρχήν, στο να πω οτι ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΩ με το Confederations Cup ως διοργάνωση.

Το Κυπελλο Συνομοσπονδιών διοργανωνόταν στην Σαουδική Αραβία σε άσχετα με το Μουντιαλ διαστήματα, μέχρι το 2003. Έκτοτε, διοργανώνεται κάθε 4 χρόνια, το προηγούμενο καλοκαίρι πριν το Μουντιάλ, στην ίδια ακριβώς χώρα που θα διεξαχθεί το Μουντιαλ, με 8 ομάδες που θεωρητικά θα είχαν μια θέση στο Μουντιάλ. 
Δηλαδή, μια διοργάνωση που εξυπηρετεί ως ένα μίνι-Μουντιάλ, η μια "πρόβα τζενεράλε" εν όψει της μεγάλης διοργάνωσης.

Εγώ πάντως δεν ήξερα οτι για να αποκτήσει ενδιαφέρον ο θεσμός χρειαζόμασταν Demo.

Αμα είναι έτσι, να κάνουμε και μια "πρόβα τζενεράλε" το 2015 για το Euro, και μια "πρόβα τζενεράλε" τον Απρίλιο για τον τελικό του Champions League, και μια "πρόβα τζενεράλε" το καλοκαίρι για το ντέρμπι Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού.
Ναι, υπάρχουν και οι Ολυμπιακοί Αγώνες, που ουσιαστικά είναι παγκόσμια διεθνής διοργάνωση. Αλλα υπάρχει ένα διαφορετικό μοτίβο. Εστω, αυτός ο περιορισμός στις ηλικίες. Κατι που να λέει στους παίκτες "στα αρχίδια μου όλα, αν δεν πάρω το Μουντιάλ".
Κατ εμέ, χάρη στο Confederations το Μουντιάλ χάνει τη μαγεία της μοναδικότητας του. Επαναλαμβάνει πολλά απο τα στοιχεία που υποτίθεται οτι περιμένεις 4 χρόνια για να τα ζήσεις.
Είναι σαν να βλέπεις ερωτική ταινία και να πέφτει γλωσσόφιλο στην πρώτη σκηνή.

Ναι, το ξέρω οτι η προφανής απάντηση είναι "Χρειάζονται περισσότερα έσοδα απο εισητήρια και τηλεθέαση".
Στην τελική ομως, αν τόσο θέλουμε να μην περιμένουμε 4 χρόνια για παγκόσμιο κυρίαρχο του σπορ, ας διοργανώσουμε και άλλο Μουντιάλ για να έχουμε μπάλα καθε 1 χρονο. Ας το ονομάσουμε "Τρίτο Μουντιαλ", η "Παγκόσμιο Κύπελλο Ολυμπιακών Συνομοσπονδιών", η "Παγκόσμιο Κύπελλο 2: Η Εκδίκηση",  η "Κύπελλο Άλεξ", δεν θα κολλήσουμε εκεί.

Αν ήταν στο χέρι μου, στη θέση του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών, θα πρότεινα να γίνεται κάθε 4 χρόνια ένα ΔΥΝΑΤΟ Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων. Δεν μιλάω φυσικά για την τωρινή μαλακία που γίνεται κάθε χρόνο σε μορφή φιλικού τουρνουά.

"Ρε Αλεξ, και τι νόημα θα έχει να παρακολουθούμε τα Ευρωπαϊκά μεγαθήρια με τον κάθε πικραμένο της Ασίας; Μόλις αποκλειστούν όλοι αυτοί και μείνουν μόνο οι υπερδυνάμεις θα έχουμε ένα αδιάφορο μίνι Champions League, η στην καλύτερη ένα ακόμα Διηπειρωτικό".

1ον, τα ίδια έλεγαν και οι Αγγλοι πριν αποφασίσουν να αντιμετωπίσουν επίσημα χώρες εκτός Μεγάλης Βρετανίας. Διαφορετικές εποχές, περιπτώσεις, και καταστάσεις, σίγουρα. Αλλα γενικότερα, και το Μουντιαλ στις πρώτες του διοργανώσεις πέρασε μέσα απο ουκ ολίγα σνομπαρίσματα και παρατράγουδα, μέχρι να αποκτήσει την αίγλη του. 
2ον, θέλεις η ποδοσφαιρική ποιότητα να απλωθεί στον πλανήτη, και να έχουμε αξιοσημείωτα πράγματα απο Ασιατικούς  και Αφρικανούς συλλόγους; Αυτή είναι η ευκαιρία που πρέπει να τους δώσουμε. Στην τελική γιατι παίρνουν μια ευκαιρία για το Champions League οι ελληνικές, κυπριακές, και μαλτέζικες ομάδες;


Αυτά για τα θεωρητικά της διοργάνωσης και ΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ.
Τι, απο το παραπάνω κήρυγμα νόμισες οτι σνομπάρισα τη διοργάνωση;

Στο πέρας της 2ης αγωνιστικής, Βραζιλία και Ιταλία νίκησαν Μεξικό και Ιαπωνία, προκρίθηκαν στον ημιτελικό, και απλώς θα μονομαχήσουν για την 1η θέση.
Οι Βραζιλιάνοι με μια ενδιαφέρουσα φουρνιά στο ρόστερ της (μετα απο πάρα πολλά χρόνια) με Νεϊμαρ, Οσκαρ, Παουλίνιο, Λούκας, νίκησε 3-0 τους Ιάπωνες και 2-0 τους Μεξικανούς. Η Ιταλία των τεράστιων Μποφον και Πίρλο νίκησε 2-1 το Μεξικό, και σε ένα ματς-διαφήμιση 4-3 τους (άτυχους) Ιάπωνες.

Στην εικόνα, ο Neymar μαζί με τους Hulk, Fred, και Oscar, πανηγυρίζουν τα γκολ των Βραζιλιάνων...





Την ίδια ώρα οι Ισπανοί κάνουν περίπατο, η Ουρουγουάη νίκησε την Νιγηρία 2-1, και η Ταϊτή (πρωταθλήτρια Ωκεανίας) που έγινε σάκος του μποξ πανηγυρίζει (κυριολεκτικά) μεγάλες στιγμές: Σκόραρε κόντρα στη Νιγηρία (έχασε 6-1), και σταμάτησε στα 10 γκολ την Ισπανία, χάρη στο πέναλτι που έχασε ο Τορες.

Αυτά που ήδη ακούω για τους Ισπανούς ωστόσο είναι: "Αντε γαμηθείτε κωλοΙσπανοί, γιατί δεν δείξατε σεβασμό στους ερασιτέχνες;" "Μα γιατί να μην παίξουν με πάσες και να κρατήσουν το σκορ σε σεβαστά επίπεδα;"
Μήπως έπρεπε να παίξουν και χωρίς καραβολίδες; Θρασύδειλε Ελληνάρα του καναπέ!! Αν η δική σου ομαδούμπα έριχνε 10ρες σε οποιαδήποτε ομάδα, θα θελα να δω πόσο θα ντρεπόσουν. Επίσης, όταν η Ισπανία προφυλάσει τη μπάλα με το τίκι-τάκα, νευριάζεις γιατι "δεν μπορώ να βλέπω πάσα-πάσα συνέχεια". Τωρα που ρίξανε γκολάκια με το κιλό, θέλεις πάσες για να γίνουν ηθικοί, και να παν να γαμηθούν οι 70.000 θεατές του Mario Filho.

Οι Ισπανοί σταμάτησαν στα 10 γκολ ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ. Δεν χρειάστηκε να ξοδέψουν πολλές δυνάμεις για να ικανοποιήσουν το κοινό, και δεν υπάρχει κάποιος κανόνας (ναι, ΚΑΙ ηθικός) που να απαγορεύει να ρίξεις στην αντίπαλη ομάδα όσα γκολ της αξίζει.
Αν οι Ταϊτανοί προσβλήθηκαν για έλλειψη σεβασμού, ας μην συμμετείχαν καν, και ας έπαιζαν σκάκι.
Επι της ουσίας, ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΑΝ και συμμετείχαν στη διοργάνωση, και ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΑΝ και έφαγαν 16 γκολ. Ετσι πάει, αν δεν παίζεις σε προαύλιο δημοτικού.

Στην τελική, εγώ αν ήμουν στη θέση τους, πιο πολύ θα με πρόσβαλε να βλέπω τους Ισπανούς να με κοιτάνε με ειρωνικό χαμόγελο και να λένε "Ρε φιλακάκι, έλα να παίξουμε καμια πάσα, γιατι αυτό το σουτ και γκολ, με αυτούς εδώ το βαρέθηκα".
Το χουμε ζήσει. Φαντάζομαι πως όλοι είχαμε εκείνον τον φίλο που όποτε παίζαμε μπάλα μας έκανε ότι ήθελε. Σε πέρναγε με ραμπόνα, σταμάταγε και σε περίμενε για να σου σκάσει ποδιά, σου σκαγε κι άλλη μια γελώντας, πέρναγε και τον τερματοφύλακα, και αντι να το βάλει, σταμάταγε τη μπάλα στη γραμμή, τον ξαναπερνούσε απο την ανάποδη, και πήγαινε πάλι να ταπεινώσει εσένα.

Εμένα αυτές ήταν οι χειρότερες εμπειρίες της παιδικής μου ηλικίας. Θα προτιμούσα να έριχνε 2 γκολ.
Αν εσένα η ποδοσφαιρική περηφάνεια σου, σου λέει οτι αυτό θα ήταν καλύτερο απο το να χάσεις απο τις full ικανότητες του αντιπάλου, μπορείς να γυρίσεις στο νηπιαγωγείο και να κλαψουρίζεις που σε κλέψαν στα "πατηματάκια". Παραμένει πιο ώριμο απο το να βγαίνεις στους δρόμους για αποφάσεις της ΕΠΟ.


ΥΓ: Τι ντρίμπλα έκανε ο πούστης ο Νεϊμαρ στην ασιστ προς τον Ζο!!
http://www.101greatgoals.com/gvideos/high-quality-neymars-super-skills-tees-up-jos-goal-v-mexico/